Διαγωνισμός Νο.2 (απαντήσεις)

Αντικειμενικά ο δεύτερος διαγωνισμός αποδείχτηκε φιάσκο.
πήρα μόνο 3 σωστές απαντήσεις και για αυτό το λόγο θα επιβραβεύσω μόνο την καλήτερη απάντηση με 30 πόντους και τις άλλες 2 με 10.



οπότε με λίγα λόγια, νικητήρια απάντηση είναι της half-blood princess και συγχαρητηρια της. αδικηθηκε απο τις λιγε συμμετοχες. πιστευω πως και αλλες 10 συμμετοχες να ειχα παλι αυτη θα εβγαινε πρωτη.

αντε να δουμε το κειμενο της :

halfblood_princess wrote:
Αγαπητέ Άνδρο, αυτά! Ελπίζω να μη βαρεθείς διαβάζοντάς το. Δεν είναι και λίγο.
Αξιοποιήθηκαν πληροφορίες από Β 1,2,3 και Β 4 μέχρι τη σελ 353 οπόταν και εισάγεται το σενάριο μου ως κεφάλαιο εντός κεφαλαίου.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
4ο βιβλίο Ο Χάρι Πότερ και το κύπελλο της Φωτιάς
Κεφάλαιο 22 και 1/3: Ένας απρόβλεπτος άθλος και ένα απρόσμενο μάθημα

Οι μαθητές του Γκρίφιντορ ανέβαιναν μουδιασμένοι τα σκαλιά για το δεύτερο όροφο. Οι μαύροι εργαστηριακοί μανδύες τους θρόιζαν στο κάθε τους βήμα. Ο αέρας σφύριζε ανάμεσα στους παγωμένους διαδρόμους και τα ξύλα στις κουπαστές έτριζαν προειδοποιητικά σε κάθε άγγιγμα των χεριών τους. Ο Δεκέμβριος είχε μπει με βροχές και κρύα. Αν και το Χόγκουαρτς ήταν πάντα γεμάτο ρεύματα το χειμώνα, το κρύο του Δεκέμβρη δεν ευθυνόταν για το μούδιασμα που ένιωθαν. Ο καθηγητής Φλίτγουικ μάλλον θα τους περίμενε με ένα ημερήσιο. Για να τους φορτώνει με τόσο διάβασμα τις τελευταίες εβδομάδες, πάει να πει πως δε θα γλύτωναν τόσο εύκολα. Όλοι οι τεταρτοετείς ήδη από τον Σεπτέμβρη είχαν προσέξει ότι η ύλη είχε αυξηθεί αισθητά. Τρία επιπλέον βιβλία για το μάθημα με τα ξόρκια κλήτευσης τους είχε δώσει στην αρχή της σχολικής χρονιάς ο καθηγητής Φλίτγουικ. Τους το είχε εξηγήσει η καθηγήτρια ΜακΓκόναγκαλ τον Οκτώβριο το γιατί. Όλοι θυμούνταν το βλέμμα της όταν ξεστόμιζε το περίφημο «Πλησιάζει η ώρα των εξετάσεων για τα κοινά διπλώματα μαγείας…» και το ρεζίλεμα που ένιωσε ο Ντιν Τόμας, όταν σχολίασε τις πραγματικά φτωχές επιδόσεις του στις μεταμορφώσεις. «Έχετε μπει σε μια σημαντική φάση της εκπαίδευσής σας» είπε κοιτώντας τους σοβαρά μέσα από τα τετράγωνα γυαλιά της, αλλά μερικές βδομάδες αργότερα, η άφιξη των φιλοξενούμενων μάγων για το τρίαθλο μαγείας, έσβησε σαν ξόρκι λήθης τις συμβουλές της ΜακΓκόναγκαλ από το μυαλό τους. Από τότε πέρασαν δυο μήνες. Και να σου τώρα, βάδιζαν με βήμα βαρύ, σχεδόν βαριεστημένο, προς την αίθουσα του Φλίτγουικ παρέα με τις τύψεις τους, να κλωθογυρίζουν σαν μικρές νεράιδες μπάντζι πάνω από το κεφάλι τους, επειδή τους περασμένους τρεις μήνες δεν μελετούσαν συστηματικά. Μόνο η Ερμιόνη από όλον τον κοιτώνα μελετούσε αδιάκοπα όπως πάντα.
«Και να ταν μόνο ο Φλίτγουικ», σκέφτηκε κατηφής ο Χάρι. Τόσο ο καθηγητής Μπινς όσο και η καθηγήτρια Τρελόνι τους έβαζαν κάθε μήνα επιπρόσθετη εργασία, μέχρι θανάτου βαρετή η πρώτη, μέχρι θανάτου διασκεδαστική η δεύτερη. Ακόμα και ο Χάγκριντ συνέβαλλε στο φόρτο εργασίας με την απαίτηση του να πηγαίνουν εναλλάξ τα απογεύματα στην καλύβα για να παρακολουθούν τις φρικτές σκουληκαντέρες και να καταγράφουν την παράξενη συμπεριφορά τους. Άσε πια ο Σνέιπ, και στη σκέψη του ο Χάρι στράβωσε το στόμα σε μια γκριμάτσα απέχθειας. Αυτός ούτε λίγο ούτε πολύ απείλησε κοιτώντας τους χαιρέκακα πως θα δηλητηριάσει στο τέλος των μαθημάτων του ένα παιδί από την τάξη –και μαντέψτε ποιο θα ναι αυτό- για να σιγουρέψει ότι θα ασχολούνταν με την έρευνα για τα αντίδοτα που τους είχε αναθέσει. Χαμένος στις βασανιστικές του σκέψεις που είχαν αρχίσει να τον οδηγούν στα υπόγεια του Χόγκουαρτς, ο Χάρι δεν πρόσεξε τον Ρον που κοντοστάθηκε στο κεφαλόσκαλο, χτυπώντας πάνω του. Ίσιωσε τα γυαλιά του που είχαν στραβώσει και κοίταξε τον ασυγκίνητο Ρον που τον κοιτούσε σκανταλιάρικα. Η έκφρασή του θύμισε στο Χάρι το πρόσωπο του Φρεντ και του Τζορτζ όπως το δε δυο μήνες πριν, όταν κρατούσαν το χαρτάκι με τα όνομά τους και ετοιμάζονταν να το ρίξουν στο κύπελο επιλογής. Οι δίδυμοι Ουέσλι πιστοί στη σκανταλιά προσπάθησαν να παραβούν το απαγορευμένο όριο για να καταλήξουν με μια φουντωτή λευκή γενειάδα ο καθένας. Και τώρα ο Ρον με το ίδιο ύφος να κοιτά το Χάρι: «Έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε το μαγικό χάρτη σου»,του είπε χαμηλόφωνα, «και το μανδύα».
«Ε, εεε για ποιο πράγμα;» απόρησε ο Χάρι κοιτώντας ανήσυχος τους υπόλοιπους μαθητές που είχαν προχωρήσει μέχρι την πόρτα της αίθουσας, όπου τους περίμενε ο καθηγητής Φλίτγουικ.
«Για τα θέματα, Χάρι,… πού έχεις το νου σου;» ξεστόμισε σφυρικτά μέσα από τα δόντια του ο Ρον και όταν σιγουρεύτηκε ότι όλοι οι υπόλοιποι είχαν ήδη μπει στην αίθουσα πρόσθεσε πιο καθαρά «Τα θέματα που θα βάλει ο Φλίτγουικ…έπρεπε να ρίχναμε καμιά ματιά στο γραφείο του χθες το βράδυ. Δεν θα το αντέξω να αποτύχω και στα ξόρκια, εκτός από τη μαντική και τα φίλτρα. Και αυτή η Ερμιόνη… είναι εύκολο γι αυτήν να κάνει τα αντικείμενα να πετούν προς το μέρος της. Λες και διαθέτει μαγνήτη ειδικό για σπόγγους, καλάθια αχρήστων και σεληνοσκόπια. Εγώ το μόνο που κάνω να πετά είναι το σκουπόξυλό μου και αυτό μέτρια», δήλωσε κατσιουφιασμένος. «ΜΥΞΑ, ΜΥΞΑ, όλο με το ΜΥΞΑ ασχολείται, έχει παλαβώσει τελείως» πρόσθεσε αγανακτισμένος.
«Ε, Ρον, δεν είναι σωστό να μιλάς έτσι για τη φίλη μας», τον επέπληξε ο Χάρι, «…και τι χαζομάρες είναι αυτά για αντιγραφές;». Ο Χάρι έριξε άλλη μια ανήσυχη ματιά προς τον άδειο πια διάδρομο.
«Καλάαα…» μουρμούρισε ο Ρον «ευτυχώς που ο Νέβιλ θα τα θαλασσώσει περισσότερο από μένα στα ξόρκια» και η σκέψη αυτή φάνηκε να τον παρηγορεί.
«Η Ερμιόνη προσπάθησε να βοηθήσει, Ρον,» είπε ο Χάρι δεικτικά περπατώντας προς την είσοδο της αίθουσας όπου σίγουρα το μάθημα θα είχε αρχίσει. «Συμβούλευσε να είμαστε συγκεντρωμένοι την ώρα που εκτελούμε τα ξόρκια κλήτευσης και να εξασκηθούμε» και πρόσθεσε πιο δειλά αυτή τη φορά «Πέρασε ατέλειωτες ώρες μαζί μου στη βιβλιοθήκη να μελετάμε τη θεωρία στα ξόρκια κλήτευσης, τότε που, εεεμ», στραβοκοίταξε το φίλο του φοβούμενος για την αντίδρασή του, « εεεεε που δεν μας μιλούσες. Και την προηγούμενη του άθλου εξασκήθηκε μαζί μου μέχρι πτώσεως. Χωρίς εξάσκηση δε θα τα κατάφερνα τελικά με το πρόσελθε στον πρώτο άθλο.» και μια γκριμάτσα πίκρας ζωγράφισε το πρόσωπό του. Λες και δεν το ξερε ότι για τα ξόρκια κλήτευσης απαιτούνταν εξάσκηση και συγκέντρωση. Μα πώς να ήταν συγκεντρωμένος με όλα αυτά που είχε στο μυαλό του; Κάποιος είχε ρίξει το όνομά του στο κύπελλο που τον επέλεξε ως τέταρτο πρωταθλητή, ο καλύτερός του φίλος δεν του μιλούσε, όλοι οι συμμαθητές του στο Χόγκουαρτς πίστευαν γι αυτόν τα χειρότερα και μετά είχε από πάνω να αντιμετωπίσει ως πρώτο άθλο έναν από τους τέσσερις φοβερότερους δράκους που υπήρχαν με στόχο να του κλέψει ένα αυγό. Άλλος γρίφος και αυτό. Για τον οποίο, ξεροκατάπιε ο Χάρι, δεν έκανε καμιά απολύτως προσπάθεια μέχρι τώρα να βρει τη λύση. Έχουμε χρόνο, έδιωξε μακριά τη δυσάρεστη σκέψη και αρπάζοντας τον Ρον από τον αγκώνα τον τράβηξε προς την αίθουσα όπου σίγουρα θα τους περίμενε ένας δυσαρεστημένος Φλίτγουικ να τους εξετάσει στα ξόρκια.
Ξαφνικά ακούστηκαν χάχανα και δυο τρία πυροτεχνήματα. Ο Χάρι αλαφιασμένος γύρισε το κεφάλι τραβώντας από τη τσέπη του μανδύα του το ραβδί του. Θυμήθηκε το απόγευμα στο μάθημα των φίλτρων που οι Σλίθεριν συμμαθητές του τον περίμεναν έξω από την αίθουσα φορώντας κονκάρδες Ο Χάρι Πότερ είναι κάθαρμα τις οποίες είχαν μοιράσει σε όλους τους κοιτώνες πλην του Γκρίφιντορ –και για το τελευταίο δεν έπαιρνε και όρκο. Είναι αλήθεια ότι μετά τον πρώτο άθλο οι μόνοι που συνέχισαν να τις φορούν και να χασκογελούν όποτε τον έβλεπαν ήταν οι Σλίθεριν. Ο ωραίος Ντίκορι –ως ανταπόδοση της βοήθειας που του πρόσφερε ο Χάρι- φαίνεται να επηρέασε τα άλλα παιδιά που σταμάτησαν να είναι τόσο εχθρικά απέναντί του. Μα δεν είδε κανέναν πίσω του. Τα χάχανα ξεχύνονταν από την αίθουσα των φίλτρων και όχι από το διάδρομο.
Ο Ρον στάθηκε τρομοκρατημένος «Ωχ, εκτός από τα γνωστά θέματα θα έχει και άγνωστο; Το ξόρκι Χαχάνιους εξετάζει; Μα αυτά τα κάναμε στο πρώτο έτος, ουφ και ποιος τα θυμάται…».
«Σσσσς» είπε ο Χάρι και προχώρησε προς τη χαλκόδετη, δρύινη πόρτα της αίθουσας απλώνοντας το χέρι του. Έσπρωξε προσεκτικά τη βαριά πόρτα κρατώντας την ανοικτή και για τον Ρον και μπήκε αθόρυβα στην αίθουσα.
«Πολύ καλά, πολύ καλά!» φώναζε ο καθηγητής Φλίτγουικ χειροκροτώντας ενθουσιασμένος κλυδωνιζόμενος επικίνδυνα πάνω στη στοίβα με τα βιβλία του. Ήταν ένας τόσο μικροσκοπικός μάγος που έπρεπε να στέκεται πάνω σε ένα βουναλάκι από βιβλία για να μπορεί να βλέπει πάνω από την έδρα του. Την ίδια στιγμή έσκασαν κάμποσα υδροπυροδοτούμενα αντιθερμικά πυροτεχνήματα γεμίζοντας την ατμόσφαιρα με χρυσή βροχή και αστέρια. Ο Σίμους Μίλιγκαν που τα βούτηξε από τον Λι Τζόρνταν, στενό φίλο των δίδυμων Ουέσλι, έβγαλε μια ιαχή ινδιάνου ενώ ο Ντιν Τόμας παρά τις πενιχρές του επιδόσεις στις μεταμορφώσεις έδινε τα ρέστα στα ξόρκια. Στεκόταν εκεί, όρθιος μπροστά σε έναν έντρομο, πράσινο με όρθιες τις τρίχες των μαλλιών του Νέβιλ και χασκογελούσε κουνώντας το ραβδί του όπως ο μαέστρος την μπαγκέτα του.
«Εξαιρετικά, κύριε Τόμας, εξαιρετικά!» κραύγασε ο καθηγητής Φλίτγουικ εκστασιασμένος « Πρώτη φορά σας βλέπω να εκτελείτε επιτυχώς αυτό το ξόρκι αλλαγής χρώματος».
Τα κορίτσια με προτεταμένα τα ραβδιά τους η μια απέναντι στην άλλη χαχάνιζαν ασταμάτητα. Τόξα ασημένιου φωτός συνέδεαν τις άκρες των ραβδιών της καθεμιάς με το στομάχι εκείνης που στεκόταν απέναντι από το κάθε ραβδί. Η Πάτιλ που βρισκόταν απέναντι από την Ερμιόνη κρατούσε την κοιλιά της από τα γέλια ενώ η Λάβεντερ Μπράουν είχε ήδη πέσει στο πάτωμα. Τα χάχανα δυνάμωναν και δυνάμωναν και δυνάμωναν. Ο Σίμους Μίλιγκαν μετά τη ρίψη των βαρελότων φαίνεται πως εφάρμοσε το ξόρκι διαπασών. Ο καθηγητής Φλίτγουικ χειροκρότησε ακόμα πιο ενθουσιασμένος. «Εύγε, Μίλιγκαν, ποτέ δεν ήσουν καλύτερος στο μάθημα». Ένα βιβλίο από το σωρό άρχισε να γέρνει επικίνδυνα μα ο καθηγητής δε φάνηκε να το προσέχει.
Ο Χάρι και ο Ρον κοντοστάθηκαν στην είσοδο με το στόμα ανοικτό.
«Αργήσατε παιδιά», είπε αποδοκιμαστικά ο καθηγητής Φλίτγουικ μόλις εντόπισε το Χάρι και τον Ρον να στέκονται σύξυλοι στην είσοδο. «Ελάτε, γρήγορα. Βγάλτε τα ραβδιά σας. Σήμερα πειραματιζόμαστε με τα ξόρκια ευθυμίας και όποιο άλλο ξόρκι θέλει ο καθένας. Ελεύθερες δραστηριότητες για το τελευταίο μάθημα της χρονιάς πριν τις διακοπές των Χριστουγέννων. Έχουμε χωριστεί για το πρώτο ξόρκι στα γνωστά ζευγάρια…Θα ακολουθήσει και διαγωνισμός στο β’ μισό του μαθήματος με έπαθλο ένα σοκολατένιο καλικάντζαρο…»
Ο Χάρι και ο Ρον κάθισαν βιαστικά στο θρανίο τους, στο βάθος της αίθουσας, και άνοιξαν τις σάκες τους. Κοιτούσε ο ένας τον άλλο αμίλητοι και τα μάτια τους ξεχείλιζαν από βουβό γέλιο. Όλο το πρόσωπο τους ξεχείλιζε από βουβό γέλιο.
Ο παγωμένος αέρας φυσούσε άγριος έξω από το Χόγκουαρτς και έκανε τα παραθυρόφυλλα να κτυπούν στις διάφορες τάξεις. Στην τάξη του καθηγητή Φλίτγουικ όμως κανένας μαθητής δεν έδειχνε να νοιάζεται για το θόρυβο ή το κρύο που τρύπωνε ύπουλα από τις χαραμάδες. Οι κρύοι, πέτρινοι τοίχοι έπαιρναν κατά διαστήματα το χρυσοκόκκινο χρώμα του απογευματινού ουρανού. Τα μεγάλα, οξυκόρυφα παράθυρα διαθλούσαν το λιγοστό φως της συννεφιασμένης μέρας. Ο Χάρι κοιτάζοντας το φως που κατά διαστήματα χρύσιζε την αίθουσα τους στεκόταν αναποφάσιστος σχετικά με το ποιο ξόρκι θα εκτελούσε για να ανοίξει τη μονομαχία με τον Σίμους. Ένας έντονος, συνεχής και αυξομειωμένος ήχος κόρνας έκανε το Χάρι, που ετοιμαζόταν να εκτελέσει ένα ξόρκι ευθυμίας στον Μίλιγκαν, να στρέψει το κεφάλι του προς την έδρα. Εκεί, ο Νέβιλ με τη μύτη σαν καραμούζα από το ξόρκι ενός ξεκαρδισμένου Ρον παραπονιόταν μουσικώς στον καθηγητή Φλίτγουικ που ένευε εκστασιασμένος προς τον φίλο του.
«Ξέρεις κάτι, Ρον, τελικά δεν είσαι και τόσο ατζαμής στα ξόρκια όσο πιστεύεις» του είπε ενθαρρυντικά «Εγώ δε θα μπορούσα να το καταφέρω ποτέ αυτό».
«Ούτε και γω» σχολίασε γελώντας ο Ρον. « Ήθελα να ρίξω ένα κινητικό ξόρκι και μου βγήκε μουσικό ξόρκι. Δεν ξέρω πώς το κανα! Ελπίζω ο Φλίτγουικ να μη μου ζητήσει να το επαναλάβω». Ο Ρον στη θέα του καθηγητή του που ακόμα του έγνεφε βόγκηξε και με μια γκριμάτσα τρόμου να ζωγραφίζεται στο πρόσωπό του κατευθύνθηκε προς την Ερμιόνη που εκείνη τη στιγμή χτυπούσε με το καπέλο της τη φωτιά που είχε βάλει στη σάκα της η Λάβεντερ, όταν προσπάθησε να της ρίξει ένα καθαριστικό ξόρκι.
Ο Χάρι μόνος πια, απόμεινε να κοιτάζει τις φωτεινές γιρλάντες που στόλιζαν την τάξη τους. Η αίθουσα ήταν στολισμένη με λαμπερά φωτάκια που κρέμονταν από το κεντρικό κρικέλι του ταβανιού και κατέληγαν στις μαρκίζες που περιέτρεχαν τους τέσσερις τοίχους της αίθουσας στα ¾ του ύψους των τοίχων. Τον περασμένο χρόνο τα φωτάκια μεταμορφώνονταν σε αληθινές, φτερωτές νεράιδες. Αυτή τη χρονιά, πιστός στο αθλητικό πνεύμα, ο καθηγητής Φλίτγουικ είχε διακοσμήσει την τάξη του με φωτάκια που μεταμορφώνονταν σε γνωστούς πρωταθλητές μαγικών αγωνισμάτων: ο Χάρι αναγνώρισε τον Μπάρτι Μάσκουλους, πρωταθλητή την τελευταία δεκαετία στην πάλη καθώς και την Ντέλφιν Ντούρασελ τρεις φορές πρωταθλήτρια στην κολύμβηση μετ’ εμποδίων στον Αμαζόνιο. Ο ίδιος δεν είχε παρακολουθήσει ποτέ μαγικούς αθλητικούς αγώνες ανάμεσα στους μάγους όλων των χωρών μια και αυτά τα αθλητικά δρώμενα διεξάγονταν κάθε 7 χρόνια. Την τελευταία φορά που είχαν διεξαχθεί ήταν όταν έκλεινε τα 10 του χρόνια και ζούσε ακόμα στην άγνοια σχετικά με την αληθινή του ταυτότητα. Αυτούς τους δυο όμως τους θυμόταν από ένα αφιέρωμα που είχε διαβάσει σ ένα περιοδικό στο σπίτι των Ουέσλι πριν αρχίσει το 2ο έτος στο Χόγκουαρτς. Τις σκέψεις του Χάρι παρέσυρε μακριά ο ήχος της φωνής του Ρον πολλαπλασιασμένος –ο Μίλιγκαν έκανε πάλι το θαύμα του.
«Ε, Χάρι, ξύπνα, πού ταξιδεύεις; Από τότε που η ΜακΓκόναγκαλ σου είπε ότι πρέπει να βρεις ντάμα είσαι συνέχεια αφηρημένος. Σκέφτεσαι ποια να αρπάξεις με το λάσο σου για το ρεβεγιόν;» γέλασε ο Ρον που, αφού ξεπεράστηκε ο επικείμενος κίνδυνος του ημερήσιου, φαίνεται πως άρχισε τα καλαμπούρια. «Δεν ξέρω τι μ έπιασε και το πα αυτό!» σκέπασε με τις παλάμες του το στόμα του.
Η Ερμιόνη σήκωσε τα φρύδια. «Ξόρκι Φιλαληθίας» τον ειρωνεύτηκε και με μια εκλεπτυσμένη κίνηση του καρπού της και λίγες ψιθυριστές λέξεις εφάρμοσε το αντιξόρκι.
«Ευχαριστώ πολύ, Ερμιόνη», είπε κοφτά μουτρωμένος ο Ρον ανεμίζοντας τον μανδύα του θυμωμένα.
Η αίθουσα σείστηκε από τα χάχανα, ιδίως των συμμαθητριών του, ενώ ο Χάρι κοκκίνισε μέχρι τις ρίζες των μαλλιών του. Ο Ρον που κουνούσε το ραβδί του πέρα δώθε γύρισε και το κοίταξε απορημένος. «Δε θυμάμαι να πρόφερα το ξόρκι αλλαγής χρώματος» είπε και στα λόγια του ένα δεύτερο κύμα γέλιου ξεχύθηκε στην αίθουσα. Μερικά ακόμα βαρελότα έσκασαν με θόρυβο προκαλώντας τις τσιρίδες των κοριτσιών. Χρυσά αστέρια, πλανήτες και κομήτες πετούσαν πάνω από τα κεφάλια τους προκαλώντας παραλήρημα γέλιου και φωνών. Μερικοί αφημένοι στην έδρα από το προηγούμενο μάθημα ανανάδες μπήκαν και αυτοί στη διασκέδαση. Ακόμα και ο καθηγητής Φλίτγουικ φαινόταν να διασκεδάζει τόσο όσο και οι μαθητές του, ίσως και λίγο περισσότερο.
«Πολύ καλά, πολύ καλά! Δεσποινίς Γκρέιντζερ, έξοχη η κίνησή σας. Κοιτάξτε όλοι εδώ. Ωωω, μα τι όμορφα που λικνίζεται ο ανανάς σας δεσποινίς Πάτιλ. Αν το επαναλάβετε αυτό και στο διαγώνισμα στο τέλος της χρονιάς είμαι σίγουρος ότι θα πάρετε Εύγε.» φώναζε με τη ψιλή φωνούλα του χειροκροτώντας ασταμάτητα. «Πότερ, Ουέσλι, Λονγκμπότομ, σχηματίστε τριάδα και δοκιμάστε τα ανυψωτικά ξόρκια. Επανάληψη της ύλης του πρώτου έτους», καθοδήγησε ο καθηγητής Φλίτγουικ τους αναποφάσιστους φίλους.
Ο Χάρι τράβηξε το ραβδί του και με μια ελαφρά κίνηση του καρπού σημάδεψε το Ρον ο οποίος δεν πρόλαβε να αντιδράσει μια και περίμενε ότι ο φίλος του θα στρεφόταν κατά του Νέβιλ. «Γουινγκάααρτιουμ Λεβιόζα». Μια κόκκινη γραμμή φωτός τον άγγιξε στα πόδια και ο Ρον ένιωσε ελαφρύς σαν μπαλόνι. Άρχισε να ανυψώνεται και σύντομα περιφερόταν κάτω από το ταβάνι της αίθουσας μαζί με τα χρυσά αστέρια και τους πλανήτες. Γούρλωσε τα μάτια του μόλις είδε το Χάρι να παρατά τη θέση του και να απομακρύνεται προς την έδρα όπου ο καθηγητής Φλίτγουικ στεκόταν και του έκανε νόημα να τον πλησιάσει. «Ε, Χάρι, κατέβασέ με με το αντιξόρκι», φώναξε μα τα λόγια του τα έπνιξε ο θόρυβος που προκαλούσαν τα αποτυχημένα ανυψωτικά ξόρκια των συμμαθητών του. «Τώρα μας υποχρέωσες», ψιθύρισε ο Ρον διώχνοντας έναν ατίθασο χρυσαφί κομήτη που επέμενε να στριφογυρνά γύρω από το κεφάλι του. «Νέεεεβιλ, εεε μήπως θα μπορούσες να με κατεβάσεις, φίλε;» ρώτησε κοιτώντας ανήσυχα ένα κατενθουσιασμένο με τις εξελίξεις Νέβιλ που ξεφύλλιζε με μανία το εγχειρίδιο βασικής μαγείας τ. Δ΄.
Εν τω μεταξύ ο καθηγητής Φλίτγουικ έπαψε να τους εποπτεύει και έπιασε ψιλή κουβέντα με το Χάρι. «Χμμμ… μια και μας δίνεται η ευκαιρία σήμερα, να σε συγχαρώ, Πότερ. Εξαιρετική η σκέψη σου να εφαρμόσεις ένα ξόρκι κλήτευσης, νεαρέ κύριε», είπε χαμογελώντας γλυκά στον Χάρι «και πού να φανταστεί κανείς ότι τα πήγαινες τόσο άσχημα στα ξόρκια κλήτευσης ένα μήνα πριν τον άθλο…». «Εύγε, παιδί μου για την πρόοδό σου. Πρέπει να εξασκήθηκες πολύ… όμως…» και εδώ ο καθηγητής Φλίτγουικ συνοφρυώθηκε «δεν μπορεί να είχες ήδη αποφασίσει την τακτική που θα ακολουθούσες για να αντιμετωπίσεις το δράκο σου προτού μάθεις γι αυτόν…δεν καταλαβαίνω».
«Ε, εεε, ναι, ημερήσιο» απάντησε λακωνικά ο Χάρι και βλέποντας τον καθηγητή του να τον κοιτά έκπληκτος «φοβόμουν ότι θα μας εξετάζατε στα ξόρκια κλήτευσης, γι αυτό προετοιμαζόμουν, κύριε» πρόσθεσε νευρικά πατώντας μια στο ένα και μια στο άλλο πόδι. Στριφογύρισε μερικές φορές το ραβδί του μηχανικά. «Ελπίζω να μη μου ρίξει κανένα ξόρκι Φιλαληθίας τώρα» σκέφτηκε και κοίταξε πάνω από τον ώμο του το χάος το οποίο είχε εξαπολυθεί στην αίθουσα. Έτσι κι αλλιώς χαοτική ήταν πάντα η ατμόσφαιρα στην αίθουσα διδασκαλίας κάθε φορά που εξασκούνταν πρακτικά στα ξόρκια. Αλλά σήμερα είχαν ξεφύγει εντελώς από ότι ονόμαζαν αταξία στην αίθουσα. Ο Νέβιλ με χοντροκομμένες κινήσεις του χεριού του ανεβοκατέβαζε τον κατηφή Ρον του οποίου το κεφάλι κάθε φορά που ανέβαινε κτυπούσε στο ταβάνι. Οι χρυσοί κομήτες πηγαινοέρχονταν πάνω από τα κεφάλια τους σαν ζαλισμένοι, ενώ οι πλανήτες στριφογυρνούσαν όλο και πιο γρήγορα συρίζοντας όσο περνούσε η ώρα όλο και πιο δυνατά. Η Παρβάτι κολακευμένη από τα προηγούμενα σχόλια του καθηγητή της βάλθηκε να μετατρέψει όλα τα αντικείμενα της τάξης σε Τζίντζερ και Φρεντ. Έβλεπες ένα θρανίο –επ, αυτό είναι το ΔΙΚΟ μου θρανίο- σκέφτηκε ο Χάρι, και κάμποσες καρέκλες να χοροπηδούν ανάμεσα στους αφηνιασμένους συμμαθητές του και ανάμεσα στα πόδια τους μισή ντουζίνα λικνιζόμενους ανανάδες. Μια ξεμαλλιασμένη Ερμιόνη που έριχνε προσδιοριστικά ξόρκια και αντιξόρκια απανωτά το ένα μετά το άλλο, προσπαθούσε να τους αποφύγει χοροπηδώντας, ενώ η Λάβεντερ Μπράουν με ένα κοφτό «Μαρμαρώσιους» προς τον Μίλιγκαν τον ακινητοποίησε την ώρα που αυτός αντιμετώπιζε τον Ντιν Τόμας με το ξόρκι αφοπλισμού.
«Το πρόσελθε δεν ήταν που χρησιμοποίησες;», συνέχισε με τη ψιλή φωνούλα του απτόητος ο καθηγητής Φλίτγουικ χωρίς να δείχνει να τον ενδιαφέρει ο πυκνός, μαύρος καπνός που στροβιλιζόταν πάνω από την καμένη σάκα της Μπράουν ή το μπάχαλο που είχε δημιουργηθεί από τα αλληλοσυγκρουόμενα ξόρκια των μαθητών του.
«Εεεε, ναι» ψέλλισε ο Χάρι σκύβοντας να αποφύγει ένα λεπτό τόξο λαχανί φωτός που ξέφυγε προς το μέρος του από την άκρη του ραβδιού του Ντιν Τόμας καθώς αυτός προσπαθούσε να εκτελέσει το αντιξόρκι αλλαγής χρώματος σ ένα κακόμοιρο ροζ βάτραχο με μωβ πιτσιλιές που κόαζε παραπονεμένα. «Κύριε, μήπως να διαγωνιστούμε τώρα; Να εκτελέσω το ξόρκι να το δείτε από κοντά για να με βοηθήσετε να το βελτιώσω;» είπε ο Χάρι ελπίζοντας να παρασύρει τον μικροσκοπικό καθηγητή του προς τους συμμαθητές του που με ιαχές εκτελούσαν απίστευτα ξόρκια ο ένας προς τον άλλο.
«Ε, Παρβάτι, να του ρίξω το Λοκομότορ Μόρτις που γράφει εδώ;» ρώτησε ψιθυριστά ο Νέβιλ καθώς φυλλομετρούσε δαγκώνοντας τα χείλη του το εγχειρίδιο προχωρημένης μαγείας για τους πεμπτοετείς που βρήκε ξεχασμένο κάτω από το θρανίο του.
«Μη λες βλακείες, Νέβιλ, αυτό είναι παράνομο» πετάχτηκε η Ερμιόνη και εκτελώντας ένα αντιξόρκι κατέβασε δίπλα τους τον καημένο Ρον που μέχρι εκείνη τη στιγμή έκανε παρέα στα σκασμένα βαρελότα στο ταβάνι. Ο Ρον μόλις προσγειώθηκε κοίταξε καχύποπτα την άκρη του ραβδιού της Πάτιλ που τον σημάδευε και ξεροκατάπιε. Μόλις τον άγγιξε η ασημένια ακτίδα φωτός ο μανδύας του απέκτησε αυτονομία και τον τράβηξε προς μια κατεύθυνση ενώ εκείνος κινούσε για την αντίθετη. «Θα με αφήσετε επιτέλους ήσυχο;» φώναξε νευριασμένος προσπαθώντας μάταια να συμπαρασύρει τον τρελομανδύα του προς το μέρος του.
Εκείνη τη στιγμή ο καθηγητής Φλίτγουικ, αφήνοντας το Χάρι να συλλογίζεται πως φτηνά τη γλύτωσε σχετικά με τους δράκους και το ξόρκι που επέλεξε να εκτελέσει, με τρεις απανωτές κινήσεις απάλλαξε το Ρον από τον περιπατικό του μανδύα και ελευθέρωσε τον Σίμους που ήταν αρκετή ώρα μαρμαρωμένος στο πάτωμα καθαρίζοντας παράλληλα το χώρο από τα χορευτικά αντικείμενα.
«Εμπρός, στοιχηθείτε, και συ Πότερ παιδί μου, και μοιραστείτε σε δυο σειρές η μία απέναντι από την άλλη. Πάμε για μια μονομαχία. Όλοι μαζί για το αυξητικό ξόρκι. Όποιος το πετύχει καλύτερα κερδίζει αυτόν τον ωραίο σοκολατένιο καλλικάντζαρο» έδειξε με την άκρη του ραβδιού του ένα τεράστιο σοκολατένιο τέρας που εμφανίστηκε εκείνη τη στιγμή πάνω στην έδρα.
«Λοιπόν, τώρα δεν πρέπει να ξεχάσετε αυτήν την ωραία κίνηση του καρπού του χεριού, που την κάναμε τόσες φορές στην εξάσκηση» είπε με τη ψιλή φωνούλα του ο καθηγητής Φλίτγουικ… «και πρέπει να προφέρετε σωστά τις μαγικές λέξεις –αυτό είναι πολύ σημαντικό! Ρον, παιδί μου, πιο ψηλά το ραβδί σου. Νέβιλ, σημαδεύουμε στο στήθος και όχι το μάτι του απέναντί μας. Δεσποινίς Πάτιλ τη δεσποινίδα Μπράουν να κοιτάς, όχι τον κύριο Μίλιγκαν»…«Και μην ξεχνάτε την περίπτωση του μάγου Μπαρούφιο, που είπε «αντί», ενώ έπρεπε να πει «αν», επανέλαβε για χιλιοστή φορά σε αυτά τα τέσσερα σχεδόν χρόνια που τους δίδασκε το μάθημα για τα ξόρκια «και βρέθηκε ανάσκελα στο πάτωμα, μ έναν ταύρο επάνω στο στήθος του», επανέλαβαν απνευστί μαζί του γελώντας οι Γκρίφιντορ μαθητές του.
Δέκα λεπτά αργότερα χασκογελώντας και πειράζοντας την Ερμιόνη που κρατούσε αγκαλιά ένα καλλικάντζαρο από σοκολάτα η ομάδα των τεταρτοετών Γκρίφιντορ διέσχιζαν με μεγάλες δρασκελιές το διάδρομο κατευθυνόμενοι προς το εντευκτήριό τους. Προσπέρασαν τον Σνέιπ που κατσάδιαζε τους δίδυμους Ουέσλι –ο Φρεντ τους έβγαλε αυθάδικα τη γλώσσα σαν περνούσαν. Ο Χάρι και η παρέα του προχώρησαν με βιαστικά βήματα αποφεύγοντας το διερευνητικό βλέμμα του καθηγητή Σνέιπ που τους τρυπούσε την πλάτη. Την ίδια στιγμή από την αντίθετη πλευρά του διαδρόμου εμφανίστηκε μια ομάδα κοριτσιών Ράβενγκλόου. Η Τσο και οι φιλενάδες της. «Μα δεν κυκλοφορεί ποτέ μόνη της;» σκέφτηκε απελπισμένος ο Χάρι. Τα κορίτσια προσπερνώντας το Χάρι και τον Ρον που είχαν μείνει λίγο πίσω από τους υπόλοιπους τους έριξαν μια ματιά με μια υποψία γέλιου στα χείλη τους. Η Τσο τον κοίταξε χαμογελαστή. Δέκα βαρελότα έσκασαν μονομιάς στην καρδιά του Χάρι. Δεν τον ένοιαζε καθόλου που ο Σνέιπ τον κοίταξε με μάτια που έσταζαν δηλητήριο. Δεν τον ένοιαζε καθόλου που ο Σνέιπ είχε αποφασίσει να τον κάνει πειραματόζωο στο τελευταίο μάθημα των φίλτρων ή που δεν είχε ακόμα λύσει το γρίφο του αυγού. Ένιωθε λες και του χαν κάνει ένα καθηλωτικό μαζί με ένα ανυψωτικό ξόρκι και τώρα πετούσε αποχαυνωμένος σαν μπαλόνι, ενώ ολόγυρά του έσκαγαν βαρελότα εκατό φορές πιο πολλά από κείνα που έριξε ο Μίλιγκαν στο μάθημα προηγουμένως. Χμμ…αύριο, μεθαύριο, μια από αυτές τις μέρες θα ξεπερνούσε το τρακ και θα τολμούσε να ζητήσει από τη Τσο να γίνει η ντάμα του για το Ρεβεγιόν.

-----------------------------------------------------------------------------




ακολουθουνε τα κειμενα της alohomora και του hakunamatata

alohomora wrote:
Η Ερμιόνη δεν ήθελε να αποκαλύψει στον Ρον ότι είχε ήδη βρει συνοδό για τον επικείμενο χορό και την ενοχλούσε που ο Ρον το θεωρούσε αδιανόητο κάποιος να της έχει ζητήσει να τον συνοδεύσει.
«Χάρι τον ακούς τι λέει??» παραπονέθηκε η Ερμιόνη μπας και βρει κάποιου είδους υποστήριξη στο Χάρι.
«Συγγνώμη Ερμιόνη, δεν άκουγα.. Δεν έχετε προσέξει πως είναι κάπως σκοτεινά εδώ μέσα?»

Είναι αλήθεια πως η αίθουσα που ο Φλίτγουικ συνήθιζε να διδάσκει το μάθημα ξορκιών ήταν συνήθως φωτεινή από την αντανάκλαση των ηλιαχτίδων που περνούσαν μέσα από τα τεράστια παράθυρα. Ο Χάρι έπιανε τον εαυτό του να ανυπομονεί για το ξέγνοιαστο κλίμα του μαθήματος μιας και το έβρισκε ιδιαίτερα ευχάριστο και γι’ αυτό του προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση που σήμερα είχε μπει σε μια σκοτεινή αίθουσα που οφειλόταν στις κλειστές μαύρες κουρτίνες. Ο Ρον και η Ερμιόνη δεν είχαν προσέξει γρηγορότερα αυτή τη διαφορά γιατί ήταν απασχολημένοι να καβγαδίζουν για το χορό που κόντευε και για ενδεχόμενους συνοδούς. Ο Φλίτγουικ δεν είχε έρθει ακόμη, κάτι επίσης παράξενο μιας και πάντα στεκόταν πάνω στα βιβλία του και τους περίμενε να μπουν στην αίθουσα. Είχαν περάσει ήδη δέκα λεπτά από την ώρα που το μάθημα θα έπρεπε να είχε αρχίσει.

«Καλημέρα!» ακούστηκε η χαρωπή φωνούλα του Φλίτγουικ που μόλις είχε ανοίξει διάπλατα και τις δύο πόρτες της εισόδου και όλες τις κουρτίνες ταυτόχρονα με μια κίνηση του ραβδιού του. Πίσω του ακολουθούσαν οι φοιτητές απ’τα δυο σχολεία που φιλοξενούσε το Hogwarts λόγω του τριάθλου μαγείας, Beauxbatons και Durmstrang.

«Θα κάνουμε μάθημα μαζί τους σήμερα??? Δεν το ξερα! Μα δες τι όμορφες που είναι!! Δες Χάρι, δες!!» φώναξε με ιδιαίτερο ενθουσιασμό ο Ρον στο θέαμα των όμορφων φοιτητριών του Beauxbatons.

«Σήμερα το μάθημα θα είχε πολυπολιτισμικό χαρακτήρα! Όπως βλέπετε έχω καλέσει τους μαθητές των δύο σχολείων για να παρευρεθούν στο μάθημα όπου και θα γίνει μια φιλική αναμέτρηση των γνώσεων που έχει το κάθε σχολείο. Σκοπός είναι ο εμπλουτισμός γνώσεων απλών και εύχρηστων ξορκιών για καθημερινή χρήση και όχι μόνο!» είπε ο Φλίτγουικ σαν να απαντούσε στην ερώτηση του Ρον.

«Κραμ, θες να αρχίσεις πρώτος?» συνέχισε.

«Φυσικά» ακούστηκε η βραχνή και γεμάτη σιγουριά φωνή του Βίκτωρ Κραμ. «Ένα εύκολο ξόρκι που με βοηθάει να χρησιμοποιώ πολλές φτερά ταυτόχρονα για υπογραφή αυτόγραφων» «ΜΟΥΛΤΙΑΥΤΟΓΡΑΦΙΣΙΟΥΣ» φωνάζει και αμέσως μετά το φτερό που έχει, πολλαπλασιάζεται με αποτέλεσμα κάθε φτερό να πάει μπροστά από κάθε μαθητή στην αίθουσα και να υπογράψει με καλλιγραφικά γράμματα «Βίκτωρ Κραμ» στο βιβλίο ή τετράδιο που ήταν μπροστά του.

«Πράγματι, αυτό θα μας χρησιμεύσει πολύ στην καθημερινότητά μας» ψιθύρισε ο Ρον στο Χάρι.

«Μπράβο μπράβο! Εντυπωσιακό!» φώναξε ο Φλίτγουικ ενθουσιασμένος ανάμεσα στα δυνατά χειροκροτήματα των μαθητών του Durmstrang. «Δεσποινίς Φλερ, θα θέλατε να μας δείξετε κάτι κι εσείς?»
Χωρίς να απαντήσει η Φλερ, προχωράει ένα βήμα μπροστά, φωνάζει «ΦΛΩΡΙΣΙΟΥΣ!!» και ανοίγει τα παράθυρα. Τα παράθυρα ανοίγουν και πετάνε μέσα δέσμες λουλουδιών που πάνε και κάθονται ομοιόμορφα στα μαλλιά των συμφοιτητριών της!

«Τέλεια!» ξανακούγεται ο Φλίτγουικ!! «Σίγουρα ένα μυστικό ξόρκι ομορφιάς για κάθε γυναικεία ύπαρξη! Ευχαριστούμε δεσποινίς Φλερ! Κύριε Ρον, μπορείτε να σταματήσετε να χειροκροτείται και να μας δείξετε εσείς κάτι μιας και έχετε ήδη σηκωθεί απ’τη θέση σας?»

Ο Ρον σάστισε. Δεν το χε καταλάβει ότι απ’τον ενθουσιασμό του έφυγε από τη θέση του.

«Εμ..βασικά δεν είμαι τόσο expert στα ξόρκια αλλά ξέρω ένα καλό για το στόλισμα των δέντρων. Γουινκάρντιουμ Λεβιόσα λέγεται και με αυτό μπορείς να σηκώσεις τα στολίδια και να τα βάλεις στο χριστουγεννιάτικο δέντρο όσο ψηλό και να ναι αυτό»

«Ωωω κύριε Ρον πραγματικά χαίρομαι που το πες αυτό μιας και τα Χριστούγεννα είναι στην γωνιά!!» χάρηκε ο Φλίτγουικ. «Μπορείτε να καθίσετε τώρα! Ποιος θα θελε να συνεχίσει?»

Και το μάθημα συνέχισε έτσι μέχρι το τέλος...



hakunamatata wrote:
Την επόμενη μέρα του πρώτου διαγωνισμού για το τρίαθλο μαγείας οι τρεις φίλοι ήταν πάρα πολύ χαρούμενοι. Η χαρά τους αυτή όμως δεν κράτησε πολύ για τον Χάρι και τον Ρον όταν είδαν ότι είχαν μάθημα ξορκιών σε συνδιδασκαλία με τους Σλίθεριν. Μετά το πλουσιοπάροχο πρωινό στη Μεγάλη Τραπεζαρία ξεκίνησαν και οι τρεις φίλοι για την αίθουσα των ξορκιών. Όταν έφτασαν είδαν ένα πλήθος μαθητών να στέκονται έξω από την πόρτα περιμένοντας τον Φλιτγουικ να ανοίξει. Ξαφνικά ακούστηκε η φωνή του Μαλφόι να προσβάλει την Ερμιόνη με τις ίδιες κρυάδες όπως πάντα. " Μα δεν μπορώ να καταλάβω τι δουλειά έχουν οι λασποαίματοι μαζί με εμάς? Εμείς στον κοιτώνα μας μόνο καθαρόαιμοι ήμασταν πάντα. Όχι σαν τους Γκρίφιντορ που είναι ελεύθεροι για τους πάντες." και περιφάνευε για τα λόγια του ενώ η Ερμιόνη ήταν έτοιμη να ρίξει μια ξεγυρισμένη
κατάρα στο Μαλφόι, αλλά σκέφτηκε κάτι καλύτερο και έτσι του απάντησε ανάλογως.
" Πάντως Μαλφόι μια λασποαίματη δεν ήταν αυτή που σου έχωσε μια ωραιότατη γροθιά στη μύτη και σε έκανε να τρέχεις κλαίγοντας σαν αδερφούλα?", απάντησε ικανοποιημένη.
"Πώς τολμάς να μου μιλάς έτσι ηλίθιο πλάσμα?", απάντησε ο Μαλφόι.
"Μαλφόι μόνο απομακρύνσου γιατί θα τις ξαναφάς και αυτή τη φορά θα φροντίσω προσωπικά να σου ματώσει η μύτη γελοίε τύπε.", ανταποκρίθηλε γρήγορα ο Χάρι.
"Τόλμα και θα δεις", απάντησε ο Μαλφόι και κοντοστάθηκε υπερήφανος. Ο Χάρι γύρισε για μια στιγμή την πλάτη του στο Μαλφόι, ζύγισε την γροθιά του και τότε ξαφνικά γύρισε απότομα και βάρεσε με όλη του τη δύναμη το Μαλφόι στη μύτη, η οποία στράβωσε λίγο και άρχισε να ματώνει ασταμάτητα. Κανείς δεν αντιδρούσε.
"Δεν χρειαζόταν Χάρι", είπε η Ερμιόνη, " αλλά σε ευχαριστώ" του ψιθύρισε στο αυτί.
"Ξανακατυγόρισε κάποιον και θα τις ξαναφάς", απείλησε ο Χάρι τον Μαλφόι.
Και τότε άνοιξε η πόρτα της αίθουσας για να βγει ο Φλιτγουικ. Το πρώτα πράγμα που είδε ήταν τον Μαλφόι να αιμοραγεί ασταμάτητα.
"Ποιος ευθύνεται για αυτό?", φώναξε ο Φλιτγουικ.
"Εγώ και λίγες έφαγε. Να μάθει να μην λέει λασποαίματους τους άλλους.", αποκρίθηκε ο Χάρι.
"Μεταφερετέ τον αμέσως στην κυρία Πόμφρι", είπε ο Φλιτγουικ στον Κράμπε και στον Γκόιλ, "και Πότερ -40 βαθμούς για το Γκρίφιντορ", είπε ο Φλιτγουικ.
"Μαααααα... είπε την Ερμιόνη λασποαίματη", αναφώνησε ο Χάρι παραπονεμένα.
"-50 ακόμα και τιμωρία την Πέμπτη Μαλφόι για τις ασυγχώρητες προσβολές και τώρα μπείτε μέσα", φώναξε ο Φλίτγουικ.
Ο Χάρι και μετα όλοι μπήκαν μέσα οι μισοί θαυμάζοντας τον Χάρι και οι άλλοι μισοί θέλοντας να του ρίξουν κατάρες.
"Θα βρείτε μαξιλάρια στα ράφια στη γωνία όπως πάντα. Μπορείτε να δείτε παραπάνω οδηγίες στη σελίδα 543 του βιβλίου σας. Έχετε δύο ώρες για να καταφέρετε να εκτελέσετε επιτυχώς το ξόρκι επιτάχυνσης. Όλοι κίνησαν βιαστικοί για τα ράφια. Πήραν ήσυχα τα μαξιλάρια και γύρισαν στις θέσεις τους. Ο Χάρι, ο Ρον και η Έρμιόνη έκατσαν μαζί όπως πάντα και άρχισαν να προσπαθούν σύμφωνα με τις οδηγίες στο βιβλίο.
"Χάρι ειλικρινά σε ευχαριστώ. Αν δεν το είχες κάνει θα το έκανα εγώ?", ευχαρίστησε σιγά η Ερμιόνη τον Χάρι.
"Μπράβο σου φίλε", επαίνεσε ο Ρον τον Χάρι.
"Ερμιόνη κάποιος πρέπει να του τα πει κάποια στιγμή", και με μια καταλάθος άτσαλη του κίνηση χτύπησε άθελά του με το μαξιλάρι του τον Νέβιλ που καθόταν πιο μπροστά, ο οποίος τρόμαξε ελαφρώς και με μια δικιά του άτσαλη κίνηση χτύπησε ένα άλλο παιδί που καθόταν πιο μπροστά.
"Πρέπει να προσπαθήσουμε να ελέγχουμε την επιτάχυνση Χάρι και όχι να χτυπάμε ο ένας τον άλλον", είπε η Ερμιόνη
"να κάπως έτσι", και με μια περίτεχνη κίνηση του χεριού της επιτάχυνε το μαξιλάρι της και το έβαλε να κάνει μια ελεγχόμενη μανούβρα για να ξαναεπιστρέψει πίσω και να σταματήσει μπροστά της. Ο Ρον και ο Χάρι την κοίταξαν κάπως "νευριασμένα", επειδή για ακόμα μια φορά είχε καταφέρει να κάνει σωστά το ξόρκι του μαθήματος με την πρώτη εφαρμογή.
Ο Ρον ήταν έτοιμος να σκάσει στα γέλια γιατί το μαξιλάρι του πήρε τέτοια επιτάχυνση που έσπασε το παράθυρο που ήταν μπροστά του στην πορεία που διέγραφε και χτύπησε μια κουκουβάγια εν κινήση, η οποία άρχισε να πέφτει λες και βρήκε κενό αέρος.
"Προσπαθήστε να ελέγχετε την επιτάχυνση και να κρατάτε τα μαξιλάρια εντός της τάξης", είπε ο Φλίτγουικ κατσαδίαζοντας ελαφρά το Ρον.
"Απλά πρέπει να προσέχετε την τελευταία αριστερόστροφη κίνηση του χεριού σας και όλα θα πάνε τέλεια", συμπλήρωσε ο Φλίτγουικ και ξανάρχισε να περπατάει πέρα δώθε παρατηρώντας τους μαθητές. Προσπάθησαν ξανά ο Χάρι με το Ρον να ελέξουν την επιτάχυνση από τα μαξιλάρια τους. Για 1 λεπτό το κατάφεραν αλλά στο τέλος κατάφεραν να τα τρακάρουν και να πέσουν στο πάτωμα.
Τα σήκωσε με ένα άψογα εκτελεσμένο Γουινγκάρτιουμ Λεβιόζα και τα έφερε πίσω στη θέση τους.
"Άψογη εκτέλεση Πότερ αλλά λάθος ξόρκι", είπε ο Φλιτγουικ που είδε το ξόρκι του Χάρι.
Και οι τρεις τους γέλασαν αφού καταάλαβαν ότι ο Φλίτγουικ τους το έλεγε αυτό αστειευόμενος.
Η υπόλοιπη ώρα πέρασε ευχάριστα με τους τρεις φίλους, να εκτελούν συνέχεια το ξόρκι επιτάχυνσης ώσπου το έμαθαν και οι τρεις άψογα. Και οι τρεις τους άρχισαν να παίζουν κυνηγητό με τα μαξιλάρια κάνοντας τέλεια εκτέλεση του ξορκιού και συζητούσαν ταυτόχρονα για το τι θα έπρεπε να κάνει ο Χάρι με το χρυσό αυγό, λέγοντας ο καθένας τρελές ιδέες.
"Τέλος χρόνου. Θέλω να έρθετε ο καθένας σας σιγά-σιγά και να μου κάνετε επίδειξη στο ξόρκι. Εκτός από τους Ουέσλι, Πότερ και Γκρέιντζερ που χάρη στην άψογη διαρκή εκτέλεση και επίδειξη που έκαναν για τουλάχιστον μία ώρα κέρδισαν επάξια 80 βαθμούς ο καθένας για τον κοιτώνα του. Οπότε 240 βαθμοί για το Γκρίφιντορ. Μπράβο σας παιδιά", είπε ο Φλιτγουικ και επέτρεψε στα παιδιά να φύγουν.
Μόλις βγήκαν έξω από την αίθουσα ακούστηκε η φωνή του Ρον.
"Πάμε για φαί ή για καμιά βόλτα?".
"Εγω ψυφίζε φαί", είπε ο Χάρι αμέσως.
"Και εγώ", είπε η Ερμιόνη αλλά μετά πάμε από το Χάγκριντ μήπως μπορεί να μας διαφωτίσει σχετικά με το αυγό. Συμφώνησαν και οι τρεις φίλοι και κίνησαν για τη Μεγαλη Τραπεζαρία ελπίζοντας να υπάρχει κάτι νόστιμο και χωρταστικό.





Eχουμε και λεμε


Για το Gryffindor :
hakunamata : 10 βαθμοί
Συνολο : 10 βαμοι

Για το Ravenclaw :
half-blood princess : 30 βαθμοί
alohomora : 10 βαθμοί
Συνολο : 40 βαθμοι



Οποτε στην τελικη βαθμολογια εχουμε
πρωτο το Ravenclaw με 80 βαθμους
δευτερο το Gryffindor με 50 βαθμους
τριτο το Hafflepuff με 10 βαθμους
τελευταιο το Slytherin με 0 βαθμους